Γιατί εμφανίζονται και πώς μπορούμε να τις διαχειριστούμε
Οι ενοχές για το φαγητό μετά τις γιορτές είναι κάτι πολύ συνηθισμένο. Ωστόσο, το πραγματικό ζήτημα δεν είναι το παραπάνω φαγητό, αλλά ο τρόπος που σχετιζόμαστε με το φαγητό και η σχέση με τον εαυτό μας.
Πώς δημιουργείται ο φαύλος κύκλος των ενοχών
Πολύ συχνά, πριν από τις διακοπές επιβάλλουμε στον εαυτό μας αυστηρούς κανόνες: «Δεν πρέπει να χαλάσω τη διατροφή μου», «δεν επιτρέπονται τα γλυκά», «πρέπει να προσέχω συνεχώς».
Όταν όμως έρθει η περίοδος των κοινωνικών εξόδων, των οικογενειακών τραπεζιών και των αλλαγών στη ρουτίνα είναι σχεδόν αναπόφευκτο να αποκλίνουμε από αυτούς τους κανόνες. Όταν η διατροφή βασίζεται σε άκαμπτες προσδοκίες, κάθε απόκλιση βιώνεται ως αποτυχία. Τότε εμφανίζονται οι ενοχές. Ακολουθεί έντονη αυτοκριτική, σκέψεις ότι «δεν έχω αυτοέλεγχο» ή ότι «δεν τα καταφέρνω», και συχνά η ανάγκη για τιμωρία: αυστηρές δίαιτες, αποτοξινώσεις, υπερβολική άσκηση ή πλήρης στέρηση.
Αυτή η πίεση όμως δημιουργεί στρες στον οργανισμό και στην ψυχολογία μας και πολύ συχνά οδηγεί στο αντίθετο αποτέλεσμα: νέα επεισόδια υπερφαγίας και ξανά ενοχές. Έτσι εδραιώνεται ένας φαύλος κύκλος που σταδιακά διαταράσσει τη σχέση μας με το φαγητό και, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να συμβάλει στην εμφάνιση διατροφικών διαταραχών.
Επιστροφή στην ισορροπία – όχι στην τελειότητα
Ακόμα κι αν «ξεφύγαμε» λιγάκι, μπορούμε να επιστρέψουμε στη ρουτίνα μας με μικρά, ρεαλιστικά βήματα. Όχι με τιμωρία, αλλά με φροντίδα.
Κανένα πρόγραμμα διατροφής δε θα είναι ποτέ ολοκληρωμένο αν δεν υπάρξει ισορροπία και στο ψυχικό μας κόσμο. Γιατί το σώμα και ο ψυχισμός λειτουργούν καλύτερα όταν νιώθουν ασφάλεια και όχι όταν βρίσκονται κάτω από αυστηρούς κανόνες, άγχος και ενοχές.
Η πραγματική υγεία δεν βασίζεται στην τέλεια διατροφή ούτε στην απόλυτη στέρηση, αλλά στην ισορροπία.
Η αλλαγή ξεκινά από τον εσωτερικό διάλογο: Όταν αλλάζει η εσωτερική μας στάση, σταδιακά αλλάζει και η εξωτερική μας συμπεριφορά. Να μιλάμε στον εαυτό μας με έναν τρόπο που θεραπεύει , όχι που πληγώνει.
Επιπλέον οι πολλές και αρνητικές συζητήσεις γύρω από το φαγητό δε βοηθούν. Τουναντίον, στρέφουν τη προσοχή μας σε αυτό και μας δημιουργούν άγχος και πίεση που πιθανόν να μας οδηγήσουν και πάλι στο φαγητό. Ας συζητήσουμε για όλα τα όμορφα που βιώσαμε στις διακοπές, τα μέρη που επισκεφτήκαμε, τους φίλους που συναντήσαμε.
Στόχος δεν είναι ο απόλυτος έλεγχος, αλλά η καλλιέργεια μιας πιο ευέλικτης, συμπονετικής στάσης απέναντι στον εαυτό μας. Η καλή σχέση με τον εαυτό θα οδηγήσει σε καλή σχέση με το φαγητό!
